เข้มแข็งไม่มากพอ

ในวันที่ความอยากเอาชนะ ไม่สามารถต้านทานความรู้สึกเบื่อ เหงา อึดอัดได้ ... ก็คราวนี้,, ยอมรับเลยว่าอ่อนแอมาก แทบอยากจะยอมแพ้และทิ้งไปเลย

เพราะแค่ดำรงชีวิตอยู่ด้วยความขี้คลาด หาตัวเองไม่เจอแบบนี้ก็แย่พอแล้ว แล้วมาเจอสิ่งที่ทำให้เป็นตัวของตัวเองได้ไม่เต็มที่ เพราะเป็นคนแบบนี้ สนใจแต่สิ่งที่อยากจะสน แค่ไม่ทำให้ใครเดือดร้อนนั่นก็ไม่เป็นปัญหาอะไรแล้ว,, แต่นี่... มาเจออะไรที่มันเรียกร้องแบบนี้ และอยู่ในสภาวะที่ไม่สามารถทำอะไรได้ คนเดียวที่เทิดทูญมากมาย ... ไม่อยากให้เสียใจ ไม่อยากให้ถูกต่อว่า หรือพูดถึงในทางที่ไม่ดี ไม่อยากเป็นคนไม่ดีให้เห็น อยากที่จะเป็นคนที่ทำให้รู้สึกว่าน่าภูมิใจ อยากจะมอบความรักให้สมกับที่ให้มา ที่มากมายเท่าไหร่ ยิ่งใหญ่แค่ไหนก็ไม่อาจให้ได้เทียมเท่า

ไม่อยากอ่อนแอให้เห็น ไม่อยากให้ไม่สบายใจ



แต่มัน ... เหมือนจะไม่ไหวแล้ว



อึดอัด



อึดอัดมากจริงๆ




ในแต่ละวัน ก็เอาแต่คิดว่า ฉันต้องวางตัวยังไงนะ ต้องทำแบบไหนกัน ถึงจะทำให้คนอื่นพอใจ ... แล้วยิ่งเป็นคนที่คิดต่างมุมมองจากคนอื่นแบบนี้ ก็ทำให้ตัวเองลำบากมาก
ในขณะที่เรามองว่ามันดีแล้ว แต่คนอื่นบอกว่าไม่ สิ่งที่เราเลือกแสดงออกมันกลายดูเป็นไม่ดีไป การกระทำอีกทางเลือกที่เราตัดทิ้ง ที่เรามองในมุมของเราว่าอีกอย่างดีกว่า คนอื่นกลับมองว่าแบบนั้นมันดีกว่า  ....  จะเอายังไงกันนะ? ต้องให้มาเดาใจแบบนั้น ไม่ชอบเลย อึดอัดสุดๆ ตอนนี้กลายเป็นว่า ... เกลียด ทำให้เกลียดการที่ต้องมานั่งนึกนั่งคิดสุดๆ กลายเป็นโรคจิตอีกอย่างที่เพิ่มขึ้นมาจนได้





อ่อนแอจริงๆ







พรุ่งนี้มันจะหายรึเปล่านะ ไอ่อาการที่อยู่ๆ มองไปรอบตัว แล้วก็นอยแบบนี้ ... และถึงจะหาย แล้วเมื่อไหร่ที่มันจะเกิดขึ้นมาอีก? วันไหนถึงจะถึงที่สุด หรือเพราะมันสุด ณ จุดหนึ่งแล้ว ถึงได้เป็นแบบนี้กัน??
ในชีวิต ยังมีเรื่องราวอีกมาก ที่ต้องก้าวข้ามผ่านไปให้ได้ ไม่รู้หรอกนะว่าวันนี้ เราเดินมาถึงขนาดไหนแล้ว ยังไม่ถึงครึ่งทาง ครึ่งทาง หรือ ... เหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว?
จุดจบของความรู้สึกหนึ่งๆมันหยุดอยู่ที่ตรงไหนกันนะ?

วิธีแคปรูป

จริงๆไม่ได้นึกคึกอะไรหรอกนะคะ แต่บทความอันนี้เขียนไว้เมื่อนานมาแล้ว แล้วมันก็อยู่ใน multiply ซึ่ง ... ได้ข่าวว่ากำลังจะปิดตัวภายในปี2012นี้ ดังนั้นก็เกิดความเสียดายหากมันจะหายไปเฉยๆ ก็เลยเอามาซุกไว้ที่นี่ต่อ เพราะนานๆที จะได้มีอารมย์มาเขียนอะไรที่มีประโยชน์แบบนี้

แม้ว่าบทความนี้จะเก่า และรูปก็ไม่คิดจะทำให้มันดีๆกว่านี้ แต่มันก็ยังใช้ได้อยู่เสมอ....

มาบอกเล่าวิธีแคปรูปจากหน้าจอคอมพิวเตอร์แบบวิธี(ที่พยายามจะให้)ง่ายๆมาฝากค่ะ
โดยใช้โปรแกรม paint ที่มีอยู่ในเครื่อง เพียงโปรแกรมเดียวก็ทำได้
(คำว่า แคป ย่อมาจาก capture นะคะ ^^)

ให้เปิดหน้าจอที่เราต้องการแคป
กดปุ่ม print screen (PrtSc) ที่อยู่ด้านบนมุมขวาของแป้นคีย์บอร์ด
เปิดโปรแกรม Paint > edit > paste แล้วรูปหน้าจอตอนที่กด PrtSc ก็จะออกมา... ทั้งหน้า = =
แต่เราต้องการภาพแค่ ณ จุดๆ หนึ่ง ฉะนั้นเราจึงต้อง crop รูป  เฉพาะเพียงส่วนที่เราต้องการ
การ crop เนี่ย ประมาณว่า ตัดรอบๆรูปที่เราไม่ต้องการออกไปอ่านะคะ
อย่างโปรแกรม paint เนี่ย ก็ทำได้อยู่นา

สังเกตุตรงวงกลมที่เห็นบางๆนั่น... เห็นมั้ยคะ? -..-
นั่นจะเป็นส่วนที่ crop รูปได้ ลองเอาเม้าส์ไปจี้ๆ ดู แล้วตัว cursor มันจะเปลี่ยนเป็นรูปตัว I บางๆ
คล้ายๆกับการปรับรูปใน microsoft word นั่นแหละค่ะ
(ถ้าปรับแล้วส่วนที่ crop รูปออกพื้นหลังเป็นสีขาว ใช้ไม่ได้นะคะ นั่นแสดงว่ารูปยังใหญ่อยู่ ให้ edit > undo
ลองปรับใหม่อีกที แล้วพอปรับพื้นหลังจะเป็นสีประมาณเทาๆอ่ะค่ะ มันจะเหมือนกับพื้นรอบๆ)
ถ้าสังเกตุดีๆอีกนิด วงกลมจะมีสองสี คือ เหลืองกับเขียว
ตรงวงเขียวเนี่ย จะขยับรูปที่ crop ไม่ได้ แต่เหลืองเนี่ย จะปรับได้
ฉะนั้น มันจะเกิดปัญหา crop ได้แต่ช่วงแถบด้านซ้ายและข้างล่าง

ถ้าหากอยากปรับขอบด้านบนและขวาด้วยก็มีวิธีด้วยเหมือนกัน
ก็คือตอนที่แคปรูปออกมาแล้วเอามาวางเนี่ย รอบๆรูปมันจะยังมีเส้นประใช่มั้ยคะ
ให้เอาเม้าไปไว้ตรงรูปที่แคปออกมา มันจะเป็นรูปเครืองหมายบวกประมาณรูปสมอเรืออ่ะ
(จิ้นกันเอาเองนะคะ แอบแคปไม่ได้ ไม่ได้เชี่ยวมากมาย แค่พอทำได้อ่านะ)
ให้คลิกเม้าค้างไว้ ลองเลื่อนๆเม้าจะเห็นได้ว่ารูปจะเลื่อนตาม
ให้เลื่อนขึ้นไปไว้มุมขวาบน ซุกๆ ตรงส่วนของรูปที่ไม่ต้องการเอาไว้
ทีนี้ช่วงมุมซ้ายล่างก็จะเป็นสีขาว ก็ลองเลื่อนเม้าลงไปรูปตรงล่างๆรูป
crop มุมซ้ายล่าง ดังเช่นที่ได้บอกไปแล้ว

มาถึงตรงนี้... บางคนอาจจะยังหามุมที่ crop รูปยังไม่เจอ เนื่องจากมันใหญ่ ให้ลองสังเกตดีๆค่ะ

ตรงสีฟ้าๆเนี่ยมันเป็นตัวเลื่อนจอใช่ม้า เวลาที่มันใหญ่เกินหน้าจอคอมของเรา(ไม่รู้เรียกว่าอะไรอ่า - -")

ให้เลื่อนๆ ทั้งสองด้านให้มาอยู่มุมซ้ายล่างสุดแล้วจะเห็น สังเกตได้จากวงเหลืองๆ ลองเพ่งๆดูค่ะ = =

ถ้าจ่อเม้าแล้วไม่เป็นรูปตัว I ให้เอาเม้าไปคลิกตรงช่องสีเทาๆ เล็งๆหน่อยนะคะ เนื่องจากมันอยู่ซอกหลืบ

แล้วเอาไปจ่อใหม่... crop ตามส่วนที่ต้องการ

พอได้รูปที่ต้องการก็ file  > save

ถ้าอยากเอาให้คนอื่นดูก็อัพโหลดตามเว็ปฝากรูปนะคะ เช่น...

http://www.imageshack.us/

จริงๆ พวกโปรแกรมเกี่ยวกับการทำรูปเนี่ย มันจะมีตัว crop อยู่แล้ว ให้หาดูนะคะ
ใช้โปรอื่น crop อาจจะง่ายกว่า แต่ที่สอนนี่ ไว้สำหรับคนที่ไม่ค่อยเป็น แล้วก็มีแต่โปรแกรมนี้ในเครื่องเท่านั้น

เข้าใจกันบ้างมั้ยคะ ภาษาเป็นยังไง เข้าใจยากรึเปล่า การสอนวกไปวนมามั้ย
ไม่เข้าใจตรงไหนบอก ถามได้จะได้แก้บทความให้เข้าใจง่ายๆขึ้น

เอาออกบอกเครดิตด้วยนะคะ หรือไม่ก็ลิ้งมาที่นี่ก็ได้ค่ะ ไม่หวง
เขียนแล้วทั้งที แล้วกว่าจะเขียนได้ เข้ามาดูเยอะๆหน่อยจะได้รู้สึกว่าคุ้มกับที่เขียนหน่อย ^^

เอาบทความเดิมที่เขียนไว้มาหมดแบบเป๊ะๆ ไม่คิดจะพัฒนาหรือแก้อะไรทั้งสิ้นจริงๆนะ 5555 ,, จริงๆมันมีจิ๊ดๆ ที่ตัดออก เปลี่ยน แต่ก็แทบไม่ต่างจากเดิมหรอก ฮี่ๆ

보고싶다 ... เมื่อความคิดถึงมันจุกอก

아무리 기다려도 난 못가 바보처럼 울고 있는 너의 곁에
상처만 주는 나를 왜 모르고 기다리니 떠나가란 말야

보고싶다 보고싶다 이런 내가 미워질만큼
울고 싶다 네게 무릎 꿇고 모두 없던 일이 될 수 있다면

미칠듯 사랑했던 기억이 추억들이 너를 찾고 있지만
더이상 사랑이란 변명에 너를 가둘 수 없어

이러면 안되지만 죽을만큼 보고 싶다


보고싶다 보고 싶다 이런 내가 미워질만큼
믿고 싶다 옳은 길이라고 너를 위해 떠나야만 한다고

미칠듯 사랑했던 기억이 추억들이 너를 찾고 있지만
더 이상 사랑이란 변명에 너를 가둘수 없어

이러면 안되지만 죽을만큼 보고 싶다

죽을 만큼 잊고 싶다


วันนี้จู่ๆก็เป็นอะไรไม่รู้ล่ะ ตั้งแต่เช้าเลย ... เปิดเพลงฟังไม่ได้เลย มันกระตุ้นต่อมความคิดถึงอย่างสุดๆไปเลย,, ทำไมถึงรู้สึกเหงาได้ขนาดนี้ก็ไม่รู้ซินะ อยากเจอ อยากเห็นหน้า อยากได้ยินเสียง ... เท่าไหร่ก็ไม่พอ แม้จะคอยบอกตัวเองอยู่เสมอว่า "ได้แค่นี้ก็ดีแล้วล่ะ" ทั้งๆที่ลึกๆ กลับไม่ได้รู้สึกแบบนั้น ... มันโลภมากขึ้นไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ


นี่มันไม่ใช่ ... สิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้มันไม่ใช่ รู้สึกอยากหนีจากตรงนี้ในทุกๆวัน ไม่ว่าจะตอนตื่นนอน ระหว่างวัน หรือแม้กระทั่งเวลาที่จะข่มตาหลับ ก็มักจะคิดเสมอว่า "นี่ฉันทำอะไรอยู่ ฉันมาอยู่ทำไมที่นี่ นี่มันใช่ฉันหรอ ทำไมฉันถึงไม่มีความสุขกับที่ตรงนี้ล่ะ" ... เอาแต่ถามตัวเองอยู่อย่างนี้ แต่ก็เท่านั้น ไม่ได้ทำอะไรให้มันดีไปกว่านี้ ยังคงลังเล ไม่ไปไหน ไม่อยากทิ้งคนที่รู้สึกดีด้วย คิดแต่ว่า ถ้าฉันจะไป เขาจะต้องไม่ลำบาก ... แบบนี้มันดีแล้วใช่มั้ย?

เมื่อไหร่จะหลุดพ้นกันนะ อยากมีความสุขกับสิ่งที่ใช่ สิ่งที่เป็นตัวเรา .... ไม่นานหรอกนะ ไม่นานหรอก อีกไม่กี่เดือน อดทนเอาไว้นะ ....



รอคอยหน่อยนะคะ ... แล้วฉันจะไปตามทางที่ฉันคิดว่าใช่สำหรับตัวเอง แม้จะไม่ทั้งหมด แต่ก็จะให้ถึงที่สุด ฉันจะต้องไขว่คว้ามันมาให้ได้ ฉันจะต้องทำได้ ... 

ได้โปรด ... รอฉันด้วยนะคะ ^^

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

เวิ่นเว้อออกทะเลอีกแล้ววววว กำลังเข้าโหมดคิดถึง แล้วก็ไปไกลเลย

ฮ่อยยยย ทำไงดี จะร้องไห้เพราะความคิดถึงเสียให้ได้

อดทนไว้นะ ปรว อดทนเอาไว้!!!!!

บทเรียนวันนี้

คนเรามีความคิดความเห็นที่แตกต่างกันไป

ต่างคนต่างเจอเรื่องมาไม่เหมือนกัน

มีการรับฟังและประมวลผลได้คนละอย่าง

ไม่แปลกถ้าหากฉันจะไม่ชอบความเห็นของใครซักคนเข้า

แล้วยังไงน่ะหรอ .. ก็คงแค่ไม่ชอบ แค่ตรงจุดๆนั้น

ที่สุดแล้วก็ไม่จำเป็นต้องไปหาเรื่อง ไปแหย่ให้เกิดการทะเลาะ

เรื่องอื่นของเขาดีๆมีเยอะแยะให้นึกถึง จะไปดักเขาให้เสียมิตรทำไมกัน

.

.

คิดได้แบบนี้ดีแล้วล่ะ

คนเราลางเนื้อชอบลางยา

จะไปบังคับจิตใจใครได้ยังไงกัน

อยู่ให้ชีวิตมีความสุขก็ดีแล้วล่ะ ^^

แตะต้องไม่ได้เลยนะ

"แหม...แตะต้องไม่ได้เลยนะ"

ไม่ชอบคำๆนี้เลย ... ทำไมล่ะ แตะต้องไม่ได้แล้วยังไงหรอคะ คนที่เริ่มเรื่องนี้ก็ไม่ใช่ฉันด้วย รู้ว่าไม่ชอบให้พูดถึงในแง่ไม่ดี แล้วจะพูดออกมาหาอะไร ทั้งๆที่...รู้อยู่แล้ว

ฉันรู้ว่าคุณไม่ชอบสิ่งนั้น ฉันไม่พยายามยัดเยียด ฉันแทบจะไม่พูดถึงสิ่งนั้นเมื่อต้องอยู่กับกลุ่มคนที่ไม่ได้มีอะไรที่ชอบเหมือนกัน แล้วคุณจะก่อหวอดสร้างหัวข้อ ประเด็นขึ้นมา ... ทั้งๆที่ฉันก็พยายามให้ได้มากที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยงการทะเลาะกัน ฉันรู้นิสัยตัวเองดี คุณก็พอจะรู้ว่าฉันเป็นคนอย่างไร แล้วจะทำอย่างนั้นไปทำไม พูดถึงสิ่งที่ฉันชอบในทางที่ไม่ดี ให้ฉันรู้สึกโมโห แล้วตอกย้ำด้วยคำพูดว่า"แหม...แตะต้องไม่ได้เลยนะ"

เหอะ! ... สาบานได้ว่าฉันไม่ได้เริ่มเรื่องก่อน และฉันก็รู้ตัวว่าฉันไม่ได้อยู่กับกลุ่มเพื่อนที่ชอบสิ่งเดียวกัน เพราะฉะนั้นฉันจะไม่นำสิ่งที่ฉันชอบ (ของฉันอยู่คนเดียว ณ เหตุการณ์นั้น) ไปเป็นประเด็นในบทสนทนาอย่างแน่นอน

ฉันโมโหมากเลย

ฉันไม่ได้เริ่มเรื่อง แต่ดันไปจบด้วยฉันเป็นคนผิดเนี่ยนะ?




บ้าไปแล้ว....



=*=

xxgoo

คนเราต้องรู้จักเปิดใจให้กว้าง ไม่ใช่อะไรก็ไม่รับฟังเลย ดื้ออออ หัวชนฝาอย่างเดียว เข้าใจว่าต่างคนต่างก็มีจุดยืนของตัวเอง แต่บางอย่างเหตุการณ์มันพาไปทำให้เราไม่สามารถหลีกเลี่ยงกับสิ่งที่จะเจอได้ เราต้องรู้จักที่จะเรียนรู้และเผชิญหน้ากับมันเพื่อให้เราทำใจรับกับสถานการณ์นั้นได้อย่างน้อยที่สุดตัวเราเองก็ไม่ต้องสาหัสสากัน(?)กับความเจ็บปวดในนั้น

วันนี้ไปเจอเรื่องบางอย่างที่ทำให้ข้อความสั้นๆนี้ถูกกลั่นออกมา จริงๆตั้งใจไว้ว่าจะเขียนยาวกว่านี้แหละ แต่มัวเล่นอย่างอื่นอยู่ จนหมดอารมณ์เขียนไปแล้ว เพราะฉะนั้นจึงออกมาสั้นเยี่ยงนี้

รู้สึกว่านานๆทีจะอัพ ก็อยากอัพให้ได้ยาววววๆๆๆ แต่พอถึงเวลาจริงๆกลับขี้เกียจ+เขียน+คิดไม่ออกซะอย่างนั้น ซึ่ง...ถ้าตั้งใจจะเขียนจริงๆ ก็เชื่อว่าตัวเองคงจะพิมพ์มาโขอยู่นา... (- -")

(/ตัดจบ)

내 말이 들리나요 /

빛나는 저 태양 바라봐요 언제나 그댈 내려다 봐요
그대가 그 어디에 있다해도 나는 태양처럼 그곁이 잇겠죠
나의 기도가 하늘에 닿으면 바람을 타고 내 속삼임을 듣겠죠

들리나요 사랑해요 이 목소리 들어요
아주 멀리 있다해도 그대 있는 곳을 바라보며 난 살겠죠

일생의 모든 행복 모아도 우리의 짧은 날만 못하죠
나의 꿈속으로 찾아와줘요 불어온 바람에 귀 기울여 봐요
나의 기도가 하늘에 닿으면 바람을 타고 내 속삭임을 듣겠죠

들리나요 사랑해요 이 목소리 들어요
아주 멀리 있다해도 그대 있는 곳을 바라보며 난 기다려요

나는 그대 것이죠 들리나요 사랑해요
사랑해요 영원히
사랑해요 들리나요 사랑하는 내 마음
아주 멀리 있다 해도 나는 그대곁에 있다는 것을(오늘 잊지 말아요)
믿어요(들리나요)
들리나요

credit: http://gall.dcinside.com/dongbang/1342361