เข้มแข็งไม่มากพอ

ในวันที่ความอยากเอาชนะ ไม่สามารถต้านทานความรู้สึกเบื่อ เหงา อึดอัดได้ ... ก็คราวนี้,, ยอมรับเลยว่าอ่อนแอมาก แทบอยากจะยอมแพ้และทิ้งไปเลย

เพราะแค่ดำรงชีวิตอยู่ด้วยความขี้คลาด หาตัวเองไม่เจอแบบนี้ก็แย่พอแล้ว แล้วมาเจอสิ่งที่ทำให้เป็นตัวของตัวเองได้ไม่เต็มที่ เพราะเป็นคนแบบนี้ สนใจแต่สิ่งที่อยากจะสน แค่ไม่ทำให้ใครเดือดร้อนนั่นก็ไม่เป็นปัญหาอะไรแล้ว,, แต่นี่... มาเจออะไรที่มันเรียกร้องแบบนี้ และอยู่ในสภาวะที่ไม่สามารถทำอะไรได้ คนเดียวที่เทิดทูญมากมาย ... ไม่อยากให้เสียใจ ไม่อยากให้ถูกต่อว่า หรือพูดถึงในทางที่ไม่ดี ไม่อยากเป็นคนไม่ดีให้เห็น อยากที่จะเป็นคนที่ทำให้รู้สึกว่าน่าภูมิใจ อยากจะมอบความรักให้สมกับที่ให้มา ที่มากมายเท่าไหร่ ยิ่งใหญ่แค่ไหนก็ไม่อาจให้ได้เทียมเท่า

ไม่อยากอ่อนแอให้เห็น ไม่อยากให้ไม่สบายใจ



แต่มัน ... เหมือนจะไม่ไหวแล้ว



อึดอัด



อึดอัดมากจริงๆ




ในแต่ละวัน ก็เอาแต่คิดว่า ฉันต้องวางตัวยังไงนะ ต้องทำแบบไหนกัน ถึงจะทำให้คนอื่นพอใจ ... แล้วยิ่งเป็นคนที่คิดต่างมุมมองจากคนอื่นแบบนี้ ก็ทำให้ตัวเองลำบากมาก
ในขณะที่เรามองว่ามันดีแล้ว แต่คนอื่นบอกว่าไม่ สิ่งที่เราเลือกแสดงออกมันกลายดูเป็นไม่ดีไป การกระทำอีกทางเลือกที่เราตัดทิ้ง ที่เรามองในมุมของเราว่าอีกอย่างดีกว่า คนอื่นกลับมองว่าแบบนั้นมันดีกว่า  ....  จะเอายังไงกันนะ? ต้องให้มาเดาใจแบบนั้น ไม่ชอบเลย อึดอัดสุดๆ ตอนนี้กลายเป็นว่า ... เกลียด ทำให้เกลียดการที่ต้องมานั่งนึกนั่งคิดสุดๆ กลายเป็นโรคจิตอีกอย่างที่เพิ่มขึ้นมาจนได้





อ่อนแอจริงๆ







พรุ่งนี้มันจะหายรึเปล่านะ ไอ่อาการที่อยู่ๆ มองไปรอบตัว แล้วก็นอยแบบนี้ ... และถึงจะหาย แล้วเมื่อไหร่ที่มันจะเกิดขึ้นมาอีก? วันไหนถึงจะถึงที่สุด หรือเพราะมันสุด ณ จุดหนึ่งแล้ว ถึงได้เป็นแบบนี้กัน??
ในชีวิต ยังมีเรื่องราวอีกมาก ที่ต้องก้าวข้ามผ่านไปให้ได้ ไม่รู้หรอกนะว่าวันนี้ เราเดินมาถึงขนาดไหนแล้ว ยังไม่ถึงครึ่งทาง ครึ่งทาง หรือ ... เหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว?
จุดจบของความรู้สึกหนึ่งๆมันหยุดอยู่ที่ตรงไหนกันนะ?

วิธีแคปรูป

จริงๆไม่ได้นึกคึกอะไรหรอกนะคะ แต่บทความอันนี้เขียนไว้เมื่อนานมาแล้ว แล้วมันก็อยู่ใน multiply ซึ่ง ... ได้ข่าวว่ากำลังจะปิดตัวภายในปี2012นี้ ดังนั้นก็เกิดความเสียดายหากมันจะหายไปเฉยๆ ก็เลยเอามาซุกไว้ที่นี่ต่อ เพราะนานๆที จะได้มีอารมย์มาเขียนอะไรที่มีประโยชน์แบบนี้

แม้ว่าบทความนี้จะเก่า และรูปก็ไม่คิดจะทำให้มันดีๆกว่านี้ แต่มันก็ยังใช้ได้อยู่เสมอ....

มาบอกเล่าวิธีแคปรูปจากหน้าจอคอมพิวเตอร์แบบวิธี(ที่พยายามจะให้)ง่ายๆมาฝากค่ะ
โดยใช้โปรแกรม paint ที่มีอยู่ในเครื่อง เพียงโปรแกรมเดียวก็ทำได้
(คำว่า แคป ย่อมาจาก capture นะคะ ^^)

ให้เปิดหน้าจอที่เราต้องการแคป
กดปุ่ม print screen (PrtSc) ที่อยู่ด้านบนมุมขวาของแป้นคีย์บอร์ด
เปิดโปรแกรม Paint > edit > paste แล้วรูปหน้าจอตอนที่กด PrtSc ก็จะออกมา... ทั้งหน้า = =
แต่เราต้องการภาพแค่ ณ จุดๆ หนึ่ง ฉะนั้นเราจึงต้อง crop รูป  เฉพาะเพียงส่วนที่เราต้องการ
การ crop เนี่ย ประมาณว่า ตัดรอบๆรูปที่เราไม่ต้องการออกไปอ่านะคะ
อย่างโปรแกรม paint เนี่ย ก็ทำได้อยู่นา

สังเกตุตรงวงกลมที่เห็นบางๆนั่น... เห็นมั้ยคะ? -..-
นั่นจะเป็นส่วนที่ crop รูปได้ ลองเอาเม้าส์ไปจี้ๆ ดู แล้วตัว cursor มันจะเปลี่ยนเป็นรูปตัว I บางๆ
คล้ายๆกับการปรับรูปใน microsoft word นั่นแหละค่ะ
(ถ้าปรับแล้วส่วนที่ crop รูปออกพื้นหลังเป็นสีขาว ใช้ไม่ได้นะคะ นั่นแสดงว่ารูปยังใหญ่อยู่ ให้ edit > undo
ลองปรับใหม่อีกที แล้วพอปรับพื้นหลังจะเป็นสีประมาณเทาๆอ่ะค่ะ มันจะเหมือนกับพื้นรอบๆ)
ถ้าสังเกตุดีๆอีกนิด วงกลมจะมีสองสี คือ เหลืองกับเขียว
ตรงวงเขียวเนี่ย จะขยับรูปที่ crop ไม่ได้ แต่เหลืองเนี่ย จะปรับได้
ฉะนั้น มันจะเกิดปัญหา crop ได้แต่ช่วงแถบด้านซ้ายและข้างล่าง

ถ้าหากอยากปรับขอบด้านบนและขวาด้วยก็มีวิธีด้วยเหมือนกัน
ก็คือตอนที่แคปรูปออกมาแล้วเอามาวางเนี่ย รอบๆรูปมันจะยังมีเส้นประใช่มั้ยคะ
ให้เอาเม้าไปไว้ตรงรูปที่แคปออกมา มันจะเป็นรูปเครืองหมายบวกประมาณรูปสมอเรืออ่ะ
(จิ้นกันเอาเองนะคะ แอบแคปไม่ได้ ไม่ได้เชี่ยวมากมาย แค่พอทำได้อ่านะ)
ให้คลิกเม้าค้างไว้ ลองเลื่อนๆเม้าจะเห็นได้ว่ารูปจะเลื่อนตาม
ให้เลื่อนขึ้นไปไว้มุมขวาบน ซุกๆ ตรงส่วนของรูปที่ไม่ต้องการเอาไว้
ทีนี้ช่วงมุมซ้ายล่างก็จะเป็นสีขาว ก็ลองเลื่อนเม้าลงไปรูปตรงล่างๆรูป
crop มุมซ้ายล่าง ดังเช่นที่ได้บอกไปแล้ว

มาถึงตรงนี้... บางคนอาจจะยังหามุมที่ crop รูปยังไม่เจอ เนื่องจากมันใหญ่ ให้ลองสังเกตดีๆค่ะ

ตรงสีฟ้าๆเนี่ยมันเป็นตัวเลื่อนจอใช่ม้า เวลาที่มันใหญ่เกินหน้าจอคอมของเรา(ไม่รู้เรียกว่าอะไรอ่า - -")

ให้เลื่อนๆ ทั้งสองด้านให้มาอยู่มุมซ้ายล่างสุดแล้วจะเห็น สังเกตได้จากวงเหลืองๆ ลองเพ่งๆดูค่ะ = =

ถ้าจ่อเม้าแล้วไม่เป็นรูปตัว I ให้เอาเม้าไปคลิกตรงช่องสีเทาๆ เล็งๆหน่อยนะคะ เนื่องจากมันอยู่ซอกหลืบ

แล้วเอาไปจ่อใหม่... crop ตามส่วนที่ต้องการ

พอได้รูปที่ต้องการก็ file  > save

ถ้าอยากเอาให้คนอื่นดูก็อัพโหลดตามเว็ปฝากรูปนะคะ เช่น...

http://www.imageshack.us/

จริงๆ พวกโปรแกรมเกี่ยวกับการทำรูปเนี่ย มันจะมีตัว crop อยู่แล้ว ให้หาดูนะคะ
ใช้โปรอื่น crop อาจจะง่ายกว่า แต่ที่สอนนี่ ไว้สำหรับคนที่ไม่ค่อยเป็น แล้วก็มีแต่โปรแกรมนี้ในเครื่องเท่านั้น

เข้าใจกันบ้างมั้ยคะ ภาษาเป็นยังไง เข้าใจยากรึเปล่า การสอนวกไปวนมามั้ย
ไม่เข้าใจตรงไหนบอก ถามได้จะได้แก้บทความให้เข้าใจง่ายๆขึ้น

เอาออกบอกเครดิตด้วยนะคะ หรือไม่ก็ลิ้งมาที่นี่ก็ได้ค่ะ ไม่หวง
เขียนแล้วทั้งที แล้วกว่าจะเขียนได้ เข้ามาดูเยอะๆหน่อยจะได้รู้สึกว่าคุ้มกับที่เขียนหน่อย ^^

เอาบทความเดิมที่เขียนไว้มาหมดแบบเป๊ะๆ ไม่คิดจะพัฒนาหรือแก้อะไรทั้งสิ้นจริงๆนะ 5555 ,, จริงๆมันมีจิ๊ดๆ ที่ตัดออก เปลี่ยน แต่ก็แทบไม่ต่างจากเดิมหรอก ฮี่ๆ

보고싶다 ... เมื่อความคิดถึงมันจุกอก

아무리 기다려도 난 못가 바보처럼 울고 있는 너의 곁에
상처만 주는 나를 왜 모르고 기다리니 떠나가란 말야

보고싶다 보고싶다 이런 내가 미워질만큼
울고 싶다 네게 무릎 꿇고 모두 없던 일이 될 수 있다면

미칠듯 사랑했던 기억이 추억들이 너를 찾고 있지만
더이상 사랑이란 변명에 너를 가둘 수 없어

이러면 안되지만 죽을만큼 보고 싶다


보고싶다 보고 싶다 이런 내가 미워질만큼
믿고 싶다 옳은 길이라고 너를 위해 떠나야만 한다고

미칠듯 사랑했던 기억이 추억들이 너를 찾고 있지만
더 이상 사랑이란 변명에 너를 가둘수 없어

이러면 안되지만 죽을만큼 보고 싶다

죽을 만큼 잊고 싶다


วันนี้จู่ๆก็เป็นอะไรไม่รู้ล่ะ ตั้งแต่เช้าเลย ... เปิดเพลงฟังไม่ได้เลย มันกระตุ้นต่อมความคิดถึงอย่างสุดๆไปเลย,, ทำไมถึงรู้สึกเหงาได้ขนาดนี้ก็ไม่รู้ซินะ อยากเจอ อยากเห็นหน้า อยากได้ยินเสียง ... เท่าไหร่ก็ไม่พอ แม้จะคอยบอกตัวเองอยู่เสมอว่า "ได้แค่นี้ก็ดีแล้วล่ะ" ทั้งๆที่ลึกๆ กลับไม่ได้รู้สึกแบบนั้น ... มันโลภมากขึ้นไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ


นี่มันไม่ใช่ ... สิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้มันไม่ใช่ รู้สึกอยากหนีจากตรงนี้ในทุกๆวัน ไม่ว่าจะตอนตื่นนอน ระหว่างวัน หรือแม้กระทั่งเวลาที่จะข่มตาหลับ ก็มักจะคิดเสมอว่า "นี่ฉันทำอะไรอยู่ ฉันมาอยู่ทำไมที่นี่ นี่มันใช่ฉันหรอ ทำไมฉันถึงไม่มีความสุขกับที่ตรงนี้ล่ะ" ... เอาแต่ถามตัวเองอยู่อย่างนี้ แต่ก็เท่านั้น ไม่ได้ทำอะไรให้มันดีไปกว่านี้ ยังคงลังเล ไม่ไปไหน ไม่อยากทิ้งคนที่รู้สึกดีด้วย คิดแต่ว่า ถ้าฉันจะไป เขาจะต้องไม่ลำบาก ... แบบนี้มันดีแล้วใช่มั้ย?

เมื่อไหร่จะหลุดพ้นกันนะ อยากมีความสุขกับสิ่งที่ใช่ สิ่งที่เป็นตัวเรา .... ไม่นานหรอกนะ ไม่นานหรอก อีกไม่กี่เดือน อดทนเอาไว้นะ ....



รอคอยหน่อยนะคะ ... แล้วฉันจะไปตามทางที่ฉันคิดว่าใช่สำหรับตัวเอง แม้จะไม่ทั้งหมด แต่ก็จะให้ถึงที่สุด ฉันจะต้องไขว่คว้ามันมาให้ได้ ฉันจะต้องทำได้ ... 

ได้โปรด ... รอฉันด้วยนะคะ ^^

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

เวิ่นเว้อออกทะเลอีกแล้ววววว กำลังเข้าโหมดคิดถึง แล้วก็ไปไกลเลย

ฮ่อยยยย ทำไงดี จะร้องไห้เพราะความคิดถึงเสียให้ได้

อดทนไว้นะ ปรว อดทนเอาไว้!!!!!

บทเรียนวันนี้

คนเรามีความคิดความเห็นที่แตกต่างกันไป

ต่างคนต่างเจอเรื่องมาไม่เหมือนกัน

มีการรับฟังและประมวลผลได้คนละอย่าง

ไม่แปลกถ้าหากฉันจะไม่ชอบความเห็นของใครซักคนเข้า

แล้วยังไงน่ะหรอ .. ก็คงแค่ไม่ชอบ แค่ตรงจุดๆนั้น

ที่สุดแล้วก็ไม่จำเป็นต้องไปหาเรื่อง ไปแหย่ให้เกิดการทะเลาะ

เรื่องอื่นของเขาดีๆมีเยอะแยะให้นึกถึง จะไปดักเขาให้เสียมิตรทำไมกัน

.

.

คิดได้แบบนี้ดีแล้วล่ะ

คนเราลางเนื้อชอบลางยา

จะไปบังคับจิตใจใครได้ยังไงกัน

อยู่ให้ชีวิตมีความสุขก็ดีแล้วล่ะ ^^

แตะต้องไม่ได้เลยนะ

"แหม...แตะต้องไม่ได้เลยนะ"

ไม่ชอบคำๆนี้เลย ... ทำไมล่ะ แตะต้องไม่ได้แล้วยังไงหรอคะ คนที่เริ่มเรื่องนี้ก็ไม่ใช่ฉันด้วย รู้ว่าไม่ชอบให้พูดถึงในแง่ไม่ดี แล้วจะพูดออกมาหาอะไร ทั้งๆที่...รู้อยู่แล้ว

ฉันรู้ว่าคุณไม่ชอบสิ่งนั้น ฉันไม่พยายามยัดเยียด ฉันแทบจะไม่พูดถึงสิ่งนั้นเมื่อต้องอยู่กับกลุ่มคนที่ไม่ได้มีอะไรที่ชอบเหมือนกัน แล้วคุณจะก่อหวอดสร้างหัวข้อ ประเด็นขึ้นมา ... ทั้งๆที่ฉันก็พยายามให้ได้มากที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยงการทะเลาะกัน ฉันรู้นิสัยตัวเองดี คุณก็พอจะรู้ว่าฉันเป็นคนอย่างไร แล้วจะทำอย่างนั้นไปทำไม พูดถึงสิ่งที่ฉันชอบในทางที่ไม่ดี ให้ฉันรู้สึกโมโห แล้วตอกย้ำด้วยคำพูดว่า"แหม...แตะต้องไม่ได้เลยนะ"

เหอะ! ... สาบานได้ว่าฉันไม่ได้เริ่มเรื่องก่อน และฉันก็รู้ตัวว่าฉันไม่ได้อยู่กับกลุ่มเพื่อนที่ชอบสิ่งเดียวกัน เพราะฉะนั้นฉันจะไม่นำสิ่งที่ฉันชอบ (ของฉันอยู่คนเดียว ณ เหตุการณ์นั้น) ไปเป็นประเด็นในบทสนทนาอย่างแน่นอน

ฉันโมโหมากเลย

ฉันไม่ได้เริ่มเรื่อง แต่ดันไปจบด้วยฉันเป็นคนผิดเนี่ยนะ?




บ้าไปแล้ว....



=*=

xxgoo

คนเราต้องรู้จักเปิดใจให้กว้าง ไม่ใช่อะไรก็ไม่รับฟังเลย ดื้ออออ หัวชนฝาอย่างเดียว เข้าใจว่าต่างคนต่างก็มีจุดยืนของตัวเอง แต่บางอย่างเหตุการณ์มันพาไปทำให้เราไม่สามารถหลีกเลี่ยงกับสิ่งที่จะเจอได้ เราต้องรู้จักที่จะเรียนรู้และเผชิญหน้ากับมันเพื่อให้เราทำใจรับกับสถานการณ์นั้นได้อย่างน้อยที่สุดตัวเราเองก็ไม่ต้องสาหัสสากัน(?)กับความเจ็บปวดในนั้น

วันนี้ไปเจอเรื่องบางอย่างที่ทำให้ข้อความสั้นๆนี้ถูกกลั่นออกมา จริงๆตั้งใจไว้ว่าจะเขียนยาวกว่านี้แหละ แต่มัวเล่นอย่างอื่นอยู่ จนหมดอารมณ์เขียนไปแล้ว เพราะฉะนั้นจึงออกมาสั้นเยี่ยงนี้

รู้สึกว่านานๆทีจะอัพ ก็อยากอัพให้ได้ยาววววๆๆๆ แต่พอถึงเวลาจริงๆกลับขี้เกียจ+เขียน+คิดไม่ออกซะอย่างนั้น ซึ่ง...ถ้าตั้งใจจะเขียนจริงๆ ก็เชื่อว่าตัวเองคงจะพิมพ์มาโขอยู่นา... (- -")

(/ตัดจบ)

내 말이 들리나요 /

빛나는 저 태양 바라봐요 언제나 그댈 내려다 봐요
그대가 그 어디에 있다해도 나는 태양처럼 그곁이 잇겠죠
나의 기도가 하늘에 닿으면 바람을 타고 내 속삼임을 듣겠죠

들리나요 사랑해요 이 목소리 들어요
아주 멀리 있다해도 그대 있는 곳을 바라보며 난 살겠죠

일생의 모든 행복 모아도 우리의 짧은 날만 못하죠
나의 꿈속으로 찾아와줘요 불어온 바람에 귀 기울여 봐요
나의 기도가 하늘에 닿으면 바람을 타고 내 속삭임을 듣겠죠

들리나요 사랑해요 이 목소리 들어요
아주 멀리 있다해도 그대 있는 곳을 바라보며 난 기다려요

나는 그대 것이죠 들리나요 사랑해요
사랑해요 영원히
사랑해요 들리나요 사랑하는 내 마음
아주 멀리 있다 해도 나는 그대곁에 있다는 것을(오늘 잊지 말아요)
믿어요(들리나요)
들리나요

credit: http://gall.dcinside.com/dongbang/1342361

10 hours

เมื่อวานเข้าไปในสนาม เจอโพสแม่หมูเกี่ยวกับเรื่องที่พี่คนนึงจะรับปริญญา ว่าแต่ละคนก็ใกล้จบ บางคนก็ทำงาน แล้วก็บอกว่า รู้สึกดี ^_____^ ฮ่าๆ แม่หมูเนี่ยน้า~

แต่มีอยู่ประโยคนึงที่ทำให้กิ๊บรู้สึกอยากพิมพ์อะไรต่อคือประโยคนี้

"เวลามันผ่านไปเร็วเหลือเกิน ..."


วันนี้กิ๊บก็นึกเรื่องเวลาเหมือนกันนะ (จริงๆน่าจะเรียกว่านึกทุกวันซะมากกว่า) กิ๊บก็แบบ...ด้วยความที่จะแซว ปลอบใจ หรืออะไรก็ไม่รู้ มันก็เลยพิมพ์ได้ความนี้มา

"แม่หมูอ่ะ อย่าพูดเหมือนตัวเองอายุมากขนาดนั้นแล้วซิคะ
แต่เวลา...มันหายไปเร็วจริงๆ พักๆ ก็หมดไปแล้ว วันนึงยังทำอะไรได้ไม่เท่าไหร่ ก็จะหมดไปอีกแล้ว
วันนี้ยังคิดอยู่เลยนะคะ ว่าถ้าในวันวันนึงมีเพิ่มอีกซัก 10 ชม. มันจะยังพออยู่มั้ยนะ
ยิ่งคิดแล้วก็ยิ่งรู้สึกอ่ะ ว่ามนุษย์ชีวิตยุ่งยากเกินไป ทำไมต้องทำอะไรให้มันมากมาย"


พิมพ์ไปรู้สึกเหมือนตัวจะเริ่มดราม่า ก็เลยรีบหยุดซะ ไม่อยากให้มันออกไปมากกว่านี้ วันรุ่งขึ้นแม่หมูเข้ามาเห็นปรโยคนั้นละก็ขำกิ๊บ

"555+

ยัยเพนกวินน้อยเอ้ยยยยย...

ใครกันแน่ที่คิดมาก ถ้าจะให้ตอบที่พิมพ์มาล่ะก็

อยากจะบอกว่า มีเวลาเท่าไหร่ก็ไม่พอหรอกลูก

มันอยู่ที่เราว่าจะจัดการกับชีวิตตัวเองยังไงมากกว่า ชีวิตหนูยังแค่เพิ่งกำลัง "จะ" เริ่มต้น

ชีิวิตจริง ๆ มันหลังจากที่หนูเรียนจบตังหาก ยังมีอะไรอีกมากมายที่จะต้องเจอ จะต้องพบกับความสุขและความทุกข์อีกมากมาย

เพราะงั้นตอนนี้หนูอย่าเพิ่งคิดอะไรมากเลย แค่ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็พอแล้ว ...

อย่างน้อยที่สุด เราก็จะไม่ต้องมานั่งเสียใจในยามที่เรามองย้อนกลับไปในอดีต เพราะเรา "พยายาม" อย่างเต็มที่แล้ว

ยิ้มไว้ลูก... ยามใดที่เหนื่อย ที่ท้อ ที่ขี้เกียจอ่านหนังสือ เบื่อสิ่งรอบด้าน ซ้ำซากกับสิ่งที่ทำ

จงคิดว่า เราทำหน้าที่ของเราในวันนี้ให้ดีที่สุด เท่าที่เราทำได้แล้ว... แล้วเราจะไม่เสียใจกับผลที่ออกมา...

จุ๊บๆๆ "


แม่หมูดราม่ากว่าจริงๆนั่นล่ะค่ะ T^T ไม่รู้ดิมันก็จริงนะที่แม่หมูบอกมาแบบนั้น แต่ทำไมรู้สึกได้ว่าเราไม่มีความพยายาม เพราะเราทำไม่ได้ดีที่สุด เราปล่อยเวลาให้ผ่านไปเหมือนจะว่างเปล่าเลย (--") อาจเป็นเพราะกิ๊บไม่เข้าใจในอะไรบางอย่างที่แม่หมูบอก หรือกิ๊บไม่เข้าใจในชีวิตจริงๆ ทำไมตัวเองถึงได้โง่แบบนี้กันนะ เฮ้อ~


.

.

.


แทบทุกครั้งเลยก็ว่าได้นะ ที่อยากจะพิมพ์อะไรให้มันยาวๆ แต่ไปๆมาๆ ก็ตัดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ให้มันเหลือสั้นลงนิดเดียวทุกที เพราะคิดว่าตัวเองสื่อสารอะไรได้ไม่ดีพอ พิมพ์ไปก็จะยุ่งยาก วกไป วนมา จะมีใคร(อยาก)อ่านบ้างรึเปล่าก็ไม่เป็นไร แต่กลัวใครที่มาเจอเค้าจะไม่เข้าใจในสิ่งที่เราจะสื่อสารออกไป

บางทีก็รู้สึกหัวสมองว่างเปล่าคิดพิมพ์อะไรไม่ออก

บางทีก็มีประเด็นที่ขัดแย่งในตัวมันเอง ที่พิมพ์ออกมาเป็นประโยคได้ยากและยากจะเข้าใจตีกันในหัวยุ่งเหยิงไปหมด

บางทีก็ลำดับเรื่องราวไม่ได้วกวนไปมา ทามไลน์ผิดเพี้ยนไปหมด

และอีกมากมายหลากหลายประการ...(เห็นมะ ตัดจบอีกละ = =)



กมฮปรว

faith

ถ้าคุณไม่เห็นค่ากับอะไรบางอย่างที่คนอื่นศรัทธา อย่าเหยียบย่ำในสิ่งๆนั้น หากคุณมีความรู้สึกต่อต้าน อย่าได้บอกหรือทำการต่างๆต่อหน้าเค้า ไม่ว่าคุณจะรู้สึกอยากต่อว่าให้ร้ายหรืออย่างไรก็ตาม เพราะนั่นเท่ากับการเหยียบย่ำ และฆ่าคนๆนั้นทางอ้อม คนที่มักจะดูถูกคนอื่นนั่นฉันคิดว่าแย่มาก คุณไม่เคยรักหรือศรัทธากับสิ่งใดเลยหรือ คุณถึงมาเหยียบย่ำเค้าแบบนั้น คุณรู้จะอะไร... คุณกำลังทำให้หัวใจของคนๆหนึ่งต้องเจ็บปวดมากมาย อย่างที่สุด คำที่คุณดูถูกหรือคำประชดประชันต่างๆที่คุณคิดว่าธรรมดามากมาย แต่ในใจคนฟังได้แหลกเหลวลงไปแล้ว คุณฆ่าเค้าไปแล้ว... ฆ่าความรู้สึกในแง่ดีๆ ไม่ว่าระหว่างคุณกับเค้าจะอยู่ในความสัมพันธ์ระดับไหนก็ตาม คุณอาจมองว่าเค้ามันบ้า งี่เง่า เพ้อเจ้อ หรืออะไรก็ตามที่คุณจะสามารถมองเค้าอย่างดูถูกให้ได้มากที่สุด แต่คุณรู้มั้ย สิ่งที่เค้าศรัทธานั้น อาจเป็นเพียงไม่กี่อย่างในชีวิตที่ทำให้เค้าอยากมีชีวิตอยู่ก็เป็นได้นะ มันคอยค้ำจุนให้เค้ามีแรงก้าวไปให้ผ่านพ้นกับอุปสรรคต่างๆ ทำให้เค้าคนนั้นอยากผลักดันให้ตัวเองไม่ได้เป็นแค่ความฝัน เค้าสามารถทำได้ในโลกแห่งความเป็นจริง เค้าจะลุกขึ้นได้หากมีสิ่งๆนั้นคอยค้ำจุน ไม่ว่าจะล้มเท่าไหร่ เค้าจะเอาความศรัทธานั้น มาเป็นมือที่ยื่นมาดึงคุณให้เดินได้ต่อไป ใช่ เค้าอาจจะเจ็บ แต่เค้าก็อยากที่จะสู้...

อย่าทำร้ายความเชื่อมั่น ศรัทธา

เพราะมันเจ็บ เจ็บมากๆ

เจ็บ...

คุณเคยมั้ย ที่อยากร้องไห้ออกมา อยากระบาย

แต่คุณร้องไม่ได้ ร้องไม่ออก

ไม่ว่าคุณจะบีบคั้นน้ำตามากแค่ไหน

มันเป็นความรู้สึกที่เคว้งคว้างมาก...

เศร้าเกินกว่าจะเอ่ยอะไรออกมาเป็นคำพูดได้

เจ็บ... แต่ไม่รู้สึก

เหงา แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง

จะจัดการกับปัญหานี้ได้ยังไง จะต้องทำยังไงกันนะ?

.
.
.

ตอนนี้ฉันกำลังเศร้าล่ะ ร้องไห้เหมือนคนบ้าเลย เพราะสิ่งที่ฉันศรัทธานี่ล่ะ ฮ่ะๆ ความรู้สึกที่ยากจะเอ่ยให้ใครฟังได้ หากฉันเอ่ยออกไป คนๆนั้นก็อาจจะดูถูกในสิ่งที่ฉันศรัทธา มองสิ่งๆนั้นว่ามันไม่ดีก็ได้ เพราะอย่างนั้น ฉันจะไม่ยัดเยียดสิ่งนั้นให้ใคร จะพยายามทำให้คนอื่นไม่มองสิ่งๆนั้นในแง่ร้าย สาปแช่ง หรือเอ่ยถ้อยคำที่แสนโหดร้าย ต่อว่า กล่าวหา อะไรที่เป็นไปในแง่ไม่ดี.. เพราะฉะนั้น ไม่จำเป็นที่จะต้องพูดออกมาทุกเรื่อง

ฉันจะเก็บไว้ในความทรงจำของฉัน ไม่ว่าวันใดวันหนึ่งฉันจะลืมเลือนไป หรืออาจจะจดจำไปตลอดความทรงจำที่มี

วันนี้ฉันบอกแบบนี้ คิดอย่างนี้ ทำสิ่งที่ว่านี้

แต่ในอนาคต ฉันจะเปลี่ยนไปอีกแค่ไหน

อ่า...แย่จริง ไม่อยากคิดแล้วล่ะ พอมีเรื่องอะไรให้คิดต่อจริงๆแล้วล่ะก็ ฉันจะคิดต่อไปเรื่อยๆ ไม่มีจุดจบ แล้วคราวนี้ฉันก็จะไม่สามารถพิมพ์อะไรต่อได้เลยล่ะ

มีเรื่องมากมาย ที่อยากเล่า อยากระบาย แต่ตัวหนังสือของฉันจะออกมาตอนที่มีอารมณ์เท่านั้น ถึงจะเขียนไว้ แต่ถ้าเอามาพิมพ์ต่อ...ยังไงฉันก็ไม่เอาอยู่ดี เฮ้อ~ (--")

.
.
.

ย๊ากกกกก ไอ่กิ๊บมันบ้า! บ้ารักจุนซูเหอะ!! (กร๊ากกก เชิญอ้วกกันได้ตามสบายสวย),, แบบ...ดูแฟนแคมของ picnicxiah เค้าเอาท่อนที่จุนซูร้องใน TSC เป็นเพลงช้ามารวมๆกัน ... บ๊ะเจ้า!! ฟังแล้ววาบไปทั้งตัวเลยอ่ะ ทั้งพลังเสียงแล้วก็น้ำเสียงของจซเป็นอะไรที่สุดยอด ไม่ต้องเคลียร์เลย (หมายเหตุ: ผันจากไม่ไหวจะเคลียร์) บอกตรงๆเลยนะคะ ว่าถ้าจซร้องเพลงไม่เพราะ+เสียงไม่มีพลังขนาดนี้ กิ๊บคงไม่ชายตามองแน่ๆ เพราะกิ๊บเป็นพวกไม่ชอบมองอะไรแค่เปลือกนอกอ่ะ แบบ...เป็นคนที่(ค่อดจะ) ขี้เบื่อง่ายเอามากๆ แบบว่าถ้าไม่จี๊ดจริงๆล่ะก็.... ก็.... ก็~~~ อะไรก็แล้วแต่แหละ หมู สุนัข(หมา) กา ไก่ ก็ช่างมันละกัน (เฮ้ย! มันตัดกันดื้อๆว่ะเห้ย!! = =),,

ยังไงก็แล้วแต่ เวลานี้ให้ผชคนนั้นไปแล้วหมดใจ คนหน้าตาดี น่ารัก หล่อ charisma ตลก หุ่นดี(ตามมาตรฐานที่กิ๊บพึงมอบให้) กร๊ากกกกก ทั้งหลายเหล่านี้ ที่ออกมาเป็น คจซ >>> ps.จริงๆมันมีเนื้อหาต่อ แต่งานเข้า กลับมาอะไรที่จะพิมพ์ ก็ไม่เหลือเศษซากอยู่ในสมองแล้ว อย่างกับเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขั้น! (ขนาดนั้นเลย = =) >>> ปล.ลองๆดูที่พิมพ์มาวันนี้ แบบว่าคนละเรื่องเดียวกันมากๆ เหอะๆๆ,, จริงๆ ช่วงต้นเนื้อหา เอาไปลงฮิเรียบร้อย คืออันนั้นตั้งใจไว้อยู่แล้ว แต่ก็นะ อยากลงที่นี่ด้วย แบบเต็มๆ ซึ่ง...นาน น๊านนนนน ที จะได้มานั่งพิมพ์อะไรเรื่อยเปือยมากมายก่ายกองแบบนี้ซักที ฮิฮิ ชอบง่ะ >//<,,


ลช.กมฮปรว

ณ อารมย์หนึ่ง

วันนี้มันก็เป็นวัน ณ อารมย์หนึ่ง (ซึ่งก็ไม่รู้ว่าอารมย์ไหน) เหอะๆ อยากพิมพ์อะไรบางอย่าง ทั้งๆที่ก็ไม่ค่อยมีเรื่องอะไรเท่าไหร่ จริงๆก็ขี้เกียจพิมพ์อ่ะแหละ แต่อยากให้มันมีตัวหนังสือในบล็อกเพิ่มซักเอ็นทรี่นึง เพื่ออะไรก็ไม่ทราบได้อ่ะนะ เหอะๆๆ

เล่ากิจกรรมวันนี้ดีมะ
- เล่นเกม (ซอมบี้กับพืชผัก อะไรซักอย่างนี่แหละ)
- กิน (มื้อแรกของวันเป็นกับข้าวฝีมือพี่ชาย รู้สึกดีอ่ะ T^T)
- อ่านการ์ตูน (เรื่องนานะ เล่ม 18)
- อ่านทฤษฎีบัญชี (ได้ประมาณสามหน้าก็เบื่อ เริ่มไม่เข้าหัว)
- ....

นึกไม่ออกแล้ว อ่อ! ใช่ๆๆ ซักผ้าด้วย (ซึ่งซักประมาณบ่ายสองโมง และกลัวว่ายังไม่แห้ง ก็เลยยังไม่เก็บ เอาตากน้ำค้าง แล้วก็ตากแดดเช้าของอีกวันจนถึงเที่ยง แล้วค่อยเก็บ เอิ้กๆ เพราะบ่ายๆ ก็ต้องกลับหอละ ไม่อยากทิ้งภาระไว้ให้ใครมากเท่าไหร่นัก แอบเกรงใจบ้างอะไรบ้าง แหะๆ)

เฮ้อ~

แต่พิมพ์ไปเรื่อยๆ เรื่องในหัวก็ออกมาเรื่อยๆเลยอ่ะ - ก็วันนี้ ไปกินมื้อเย็นกะพวกพี่ๆมา แล้วชุดแบบว่า อยู่บ้านมากๆ นึกว่าไปกินข้าวแค่หน้าหมู่บ้านก็ไม่อะไร แต่ไปๆมาๆ ดันเปลี่ยนเส้นทางไปกินกันที่เซนทรัลซะงั้น โอวบะเจ้า บับว่า เสื้อสีฟ้าตัวใหญ่ๆ กางเกงขาสั้นสีเขียวเจเจ รองเท้า....ซึ่งเป็นอะไรที่ไม่เข้ากันกับชุดเลย

.... และอีกหนึ่งอย่าง ....










ยังไม่ได้อาบน้ำ (--")


จบเหอะๆๆๆๆๆ

Song~

Sandi Patty - Upon This Rock

When others see with earthly eyes
Just what they want to see
You will see the things that never die
You will know and recognize
By simple child-like faith
The priceless truth thatOthers will deny.

When others say I'm just a man
Who likes to dream His dreams
When others call a miracle a myth
You'll listen for eternity
In moments as they pass
And see with spirit eyes
What others miss.

Upon this rock I'll build My kingdom
And on this rock forever and ever it shall stand
And all the powers of Hell itself
Shall never more prevail against it
For Satan's thrones are built on sinking sand
Upon this rock I'll build My kingdom
And on this rock forever and ever it shall stand
Upon this rock of revelation
I'll build a strong and mighty nation
And it shall stand the storms of time
Upon this rock.

If in a simple carpenter
You see the Son of God
If you would chose to lose
When you could win
If you would give your life away
For nothing in returnThen you are where
My kingdom will begin.

Upon this rock I'll build My kingdom
And on this rock forever and ever it shall stand
And all the powers of Hell itself
Shall never more prevail against it
For Satan's thrones are built on sinking sand
Upon this rock I'll build My kingdom
And on this rock forever and ever it shall stand
Upon this rock of revelation
I'll build a strong and mighty nation
And it shall stand the storms of time

Upon this rock I'll build my kingdom
and on this rock forever it shall stand
Upon this rock of revelation
I'll build a strong mighty nation
and it shall stand the storms of time

Upon this rock

I'll build my church

Upon this rock

Upon this rock...